Tom Peters

ukończył studia magisterskie na wydziale budownictwa Uniwersytetu Cornell, a następnie program MBA i studia doktoranckie w Stanford. Służył w marynarce wojennej Stanów Zjednoczonych. Był doradcą w Białym Domu. W latach 1974–1981 był konsultantem w McKinsey & Company, a w roku 1979 został partnerem oraz współzałożycielem ogromnej dziś organizacji Effectiveness Practice.

Wraz z Robertem Watermanem napisał książkę In Search of Excellence (1982), która jest jedną z najczęściej czytanych książek biznesowych. O sukcesie może świadczyć fakt, że już cztery lata po jej publikacji sprzedano ponad 3 miliony egzemplarzy. W 1999 roku została zaś uhonorowana tytułem „najlepszej książki o biznesie wszechczasów”. Poprzez tę publikację autorzy wprowadzili do świata biznesu pojęcie doskonałości jako takiej, przez którą rozumieją stan umysłu oraz codzienne praktyki zwykle nie utożsamiane z przedsiębiorczością. Definiując nowe cele w czasach wzmożonej konkurencyjności Peters i Waterman dali wówczas amerykańskim menedżerom inspirację. Zarówno wtedy, jak i teraz, konsekwentne dążenie do doskonałości na każdym szczeblu organizacji i we wszystkich branżach, stanowi podstawę dla silnej przewagi konkurencyjnej. W dobie globalizacji, doskonałość stała się ideą uniwersalną, która przekłada się na wszystko i przenika wszelkie granice.

Od roku 2004 Tom spędza sporo czasu na pisaniu bloga, który także został już uhonorowany nagrodą (znalazł się na liście „Top 500”) — www.tompeters.com

Tom Peters pisze, prowadzi rozważania i wygłasza około 80 wykładów rocznie, z czego ponad połowę za granicą. Jak sam ocenia, od rozpoczęcia prac nad książką In Search of Excellence w 1978, wygłosił ponad 2 500 przemówień, przeleciał ponad 8 000 000 kilometrów, wykładał w obecności 2 000 000 do 3 000 000 milionów ludzi w 48 stanach i 63 krajach.

Guru zarządzania Warren Bennis, jedyny człowiek, który nawiązał bliską przyjaźń zarazem z Tomem i z nieżyjącym już Peterem Druckerem, powiedział dziennikarzowi: „Jeśli uznamy, że Peter Drucker wynalazł nowoczesne zarządzanie, Tom Peters przerobił je z czarno-białego na kolorowe”.

Sukces kobiet w biznesie nie jest niczym nowym dla Toma Petersa. Od lat podkreśla znaczenie kobiet jako przywódców twierdząc, iż idea ta doskonale pasuje do obecnych czasów. Peters często zwraca uwagę na to, że rynek reprezentowany przez kobiety jest ogromny i niedostatecznie zaopatrzony w usługi. Jednocześnie segment ten skupia trzy czwarte światowego bogactwa. Wielokrotnie wskazuje również niezwykły potencjał finansowy osób starszych, czy też pokoleń emerytów z wyżu demograficznego w Ameryce Północnej, Europie i Japonii. W ciągu ostatnich dwóch lat, Tom zajmował się głównie koncepcją doskonałości operacyjnej w sektorze opieki zdrowotnej – w szczególności, usługami zapewniającymi przedłużenie życia, koncentrując się na profilaktyce, dobrobycie, a także kładąc nieustająco nacisk na jakość i bezpieczeństwo.

Magazyn Fortune nazwał Toma Petersa “Ur-guru” zarządzania (on także nie wie, co to znaczy, ale przyznaje, że “brzmi to nieźle”), i porównał go do Ralpha Waldo Emersona, Henry’ego Davida Thoreau, Walta Whitmana i H.L. Menckena.

The Economist nadał mu etykietkę “Uberguru”— a BusinessWeek, rozwodząc się nad jego “niekonwencjonalnymi poglądami”, nazwał go “najlepszym przyjacielem i największą zmorą biznesu”.

Wydana przez Bloomsbury Press książka Movers and Shakers: The 100 Most Influential Figures in Modern Business, przedstawia historię myślicieli i poszukiwaczy nowych dróg w teorii i praktyce zarządzania, od Machiavellego i J. P. Morgana po Toma i Jacka Welcha. Oto wprowadzenie do fragmentu poświęconego Tomowi:

Tom Peters zrobił chyba więcej, niż ktokolwiek inny, aby wyprowadzić debatę na temat zarządzania z sal konferencyjnych, wykładowych i gabinetów firm doradczych na szerszą scenę globalną, gdzie stała się pożywką zarówno dla mediów, jak i dla samych managerów. Peter Drucker napisał więcej, a jego koncepcje w większym stopniu oparły się próbie czasu, ale to Peters – jako konsultant, pisarz, felietonista, wykładowca – i jego energia, styl, umiejętność wywierania wpływu na ludzi oraz idee ukształtowały nowy sposób myślenia o zarządzaniu.